Sykje yn de site: | Wiidweidich sykje
wa | wat | wêr | wannear | ynlogge

Ype Poortinga | De ring fan it ljocht - Geart Slakkebakker en syn soanTerug


  • De wite wolf
  • Greate Gjalt en Lytse Gjalt
  • Jan yn 'e sek
  • Oer de glêzen berch
  • It nutefanke
  • De likefretter
  • De trije prinsen en de falske prinses
  • De feint sûnder skaed
  • Dou bist in sodze
  • De sterke prinses
  • It testamint
  • De trouwe freon
  • Heideskyn
  • Fortrou op my!
  • It liet fan 'e wike
  • De jongkeardel dy't troch de Dea dokter waerd
  • De prinses mei de tolve bruorren
  • De prinses dy't harsels in bern winske
  • Twa op 't paed ...
  • Sterke Freark
  • Lytse Pino
  • Mear as fjouwer oaren
  • It eilân en de gouden appel
  • It geloksmantsje
  • De skieppehoeder en de prinses
  • De hear en de weesjonge
  • To plak brocht
  • Trije redsume jongkeardels
  • De misledige deaholle
  • De tankbere deade
  • It fanke dat mei sawntjin jier stjerre moast
  • De bline mei de falske maet
  • De fûgel dy't de gouden aeijen lei
  • Tomke-biis
  • De prinses dy't in herberge hâldde
  • Hjoed in jier...
  • De prins dy't de tael fan 'e dieren learde
  • Jan Healbaerch de Earste
  • Lytse Pychem
  • De faem en de ruter
  • De geasten út 'e flesse
  • De slange yn 'e mage
  • De todde
  • It sânmantsje
  • Fan Anske, de moundersfeint en de bakkersfeint
  • De slangekeningin
  • Forjitte jo it bêste net?
  • De Magneetberch
  • Hwa is 't?
  • De duvel en de smidsfeint
  • Folgje my!
  • De frou sûnder skaed
  • De muonts en de fûgelsang
  • It kleijende liet
  • De tankbere duvel
  • It fjouwerûrebrea dat yn stien foroare
  • Doe't de lju fan Haskerhoarne noch ûnder de preek sliepten
  • De beamkapper
  • In pot yn 't boenderlân
  • Hoe't de duvel syn sturt kwytrekke is
  • It hantsje
  • Salang't der noch blêdden oan 'e beammen sitte
  • It sil wol knipe...
  • Petrus en it dwerstriedderige wiif
  • Petrus en it waer
  • Hoe't de duvel oan syn bokkepoat kommen is
  • De grêfstien fan 'e âld dominy
  • It earste dêr't jo mei bigjinne
  • Sa'n golle, freonlike en meilibjende man
  • It is wier - hier, hier!
  • ‘Ik sil dy helpe!’ sei de duvel
  • De trije fragen fan de duvel
  • It wettermantsje en de trije winsken
  • De duvel en de smid
  • De Dea dy't opstannich waerd
  • Op hwa kin men bêst bitrouwe?
  • De eed mei modder yn 'e klompen
  • De segen
  • De âld man en de Dea
  • It adres
  • De weardichheit
  • De spylman en de duvel
  • De Hillige Famylje op 'e flecht nei Egypte
  • De wanneljende joad
  • Hwat hiene jo dan in man wurde kinnen...
  • De twa dieven
  • De fortoffele foarsoan
  • Dat is foar heit...
  • De faem mei trije frijers
  • Moarn ek hwat
  • De pelgrim mei de fioele
  • As it sâlt
  • De snoade fiskersdochter
  • De rike widdou fan Boalsert
  • It blijspul yn 't kammenetslaed
  • Dit foar de Heare en dat foar de duvel
  • Acht is mear as tûzen
  • Geart Slakkebakker en syn soan
  • De kening en de earteblazer
  • De kening dy't him nea forwûndere
  • It plak yn 't bedsteed
  • It biddelwiif
  • De moaije rjochte stôk
  • It goud fan 'e kening en it goud fan 'e boeren
  • Heit is heit en mem is mem
  • De heit dy't twa bibels neiliet
  • Sipke en Lysbet
  • De swarte hin
  • De kening en syn sûrkoal
  • ‘Né’, sei de prinses
  • Heit en soan
  • Alle wizen lizze yn 't sân
  • De nicht yn Amsterdam
  • De libbene deade
  • It goud yn 'e groun
  • In skearesliper as pleiter
  • De rike bedelaar
  • ‘Dat is dyn geluk, maat’
  • De pispot
  • Un moa'd komt altyd út
  • En dou in der ivichheid niet!
  • Séstêd Dokkum
  • It rjocht sil stean
  • De heale toer to keap
  • De toer om 'e trep
  • Nije balstiennen
  • Stoepeskrobje
  • Hwer sil de toer stean?
  • De tsjerke sûnder finsters
  • De jas ûnder de tsjerke
  • De doar en de balke
  • De kou en it tsjerkedak
  • Ljochtmoanne
  • De boargemaster syn hin
  • Om dieven to kearen
  • De straf foar de ynbrekker
  • De boarre op it spek
  • De mol yn 'e froedsman syn tún
  • De breawinning
  • De saed fan 'e boargemaster
  • De kont wol de Burdaerder kant út
  • De sânbult
  • De beammen yn 'e pream
  • De platte brêge
  • Trije dagen gjin waer
  • Lânshier bitelje
  • Goede rie is djûr
  • De útkyk
  • Dêrom net
  • Skeare foar in stûr
  • Franke en Fet
  • Sil 't wy wêze?
  • Sa gau as ik mei de holle knik...
  • ‘Nacht Oeble!’ ‘Nacht Tytsje!’
  • Pankoekite
  • De healbizige baerch
  • Dat wol 'k ek wol leauwe...
  • Jins krús drage
  • In hiele bôlle
  • ‘Sterreklaar’
  • De hinnedief
  • Piterke
  • Hwa is de baes?
  • Stôk yn 'e bile
  • It gers giet wol ris hinne en wer
  • It resept
  • In earlik wyfke
  • Peke
  • Hoe't it rinne kin
  • De skipperij
  • De tsiis yn 't wetter
  • Moster
  • De trije poepen dy't noch noait in tram sjoen hiene
  • De poep en de stikelbaerch
  • Peallen ûnder de sinne
  • De wûnderpot
  • De bynpeal
  • It resept
  • Omstean
  • ‘Dat 's rjocht!’
  • Net ien spier âlder
  • De sturt
  • Poepewinsken
  • De hjerring mei poatsjes
  • Mûlparren
  • It wetteroargel
  • Forlet fan tou
  • Toe poep!
  • In skuor yn 't lân
  • De sigaer
  • De mier en de biggen
  • De mier en de wezeling
  • De opperman
  • Frjemde fûgels
  • De wrâld is rûch
  • De dominy syn miedlân
  • It resept op 'e keamersdoar
  • Hwa't haspelhout stelt....
  • De dokter dy't alles wist
  • De nicht dy't lang net by de tiid wie
  • De dominy en it waer
  • It huodtsje dat bitellet
  • Spek, ham of wo'st?
  • De snoade turfskipper
  • De beide oare tsjillen
  • Lytse Oege en Greate Oege
  • Hillich wetter
  • Dat sei de houn
  • De man dy't noait liigde
  • Deftige brieven
  • Kouwebril en hoanneklompkes
  • Flecht op 'e koai
  • Nou fortel ik de wierheit!
  • Sterke tabak
  • De simmertwirre
  • De forrustke molkbus
  • It bêste fan it bidriuw
  • De houn oer de brêge
  • Hinne-aeijen fan de kweade
  • Hoe't Hantsje Pik oan syn namme kommen is
  • Dy't de frou har earste tate drinkt
  • Om 't hurdst meane
  • Hoanne en ein
  • Hwerom de swellen miggefange boppe de sleat
  • De hoanne en syn hin
  • De tankbere séhoun
  • Hwerom't der altyd safolle mosken om hûs en hear binne
  • De beasten òp reis
  • Dy komt hjir noait wer
  • De ezel as boargemaster
  • De mûs dy't hwat op hie
  • Hastou ek talhouten bisteld?
  • Bidden leare
  • De pod en de okse
  • ‘Dag pânkoekje!’
  • Hazze en ychelbaerch
  • Goeddwaen
  • Fan 'n haantsy en 'n hintsy
  • De foks en it hynder
  • De bear en de foks buorkje togearre
  • Foks en wolf stelle togearre fisk
  • It nije pak
  • Hwa sil de kat de bel oanbine?
  • Foks, mûs en hazze
  • De mûs dy't in hazze fange woe
  • Nêstbouwe
  • Ta de kening syn jierdei
  • De lânmûs en de berch
  • Hwa is 't lekkerst, fisk of baerch?
  • Un oad oad wyfke
  • De gremitige houn
  • De foks, de bok en de sek mei woartels
  • It gebed fan 'e guozzen
  • Tankberens is der net op dizze wrâld
  • In foks forliest syn hierren wol...
  • De salm en de bear
  • Hj erring en bot
  • De slaef en de liuw
  • De houn mei de tsiis yn 'e bek
  • Wolf en boerehoun
  • Dit is Gods wurk
  • It famke en har freon de slange
  • Ik wol 't hast al leauwe...
  • In reis nei de moanne
  • Under wetter
  • It forhael fan de trije farrenslju
  • Dan blaes ik it stel út
  • Luilekkerlân
  • Gjin anker
  • It sil wol wier wêze
  • Brandsma
  • De münchhausen fan 't surhústerfean
  • De fyts
  • Op 'e fyts
  • De hynstekont dy't de kop foarbyroun
  • Hounen
  • De kop der ôf skuord
  • Putslatte
  • De wite kou
  • Jan as mier
  • Jan as flaekslûker
  • Jan as reedrider
  • Snie
  • Jan as streuper
  • Baes boppe baes
  • Iel en guozzen
  • De fluit
  • Karper
  • De wetterrôt
  • Iel
  • Snoeken
  • Forantwurding
  • Oantekeningen
  • [p. 221]

    Geart Slakkebakker en syn soan

    Der wenne to Ljouwert in man dy roun mei moster en slakken. Slakken dat wiene fan dy kokyntsjes, dy makken se dan sels. Sadwaende hie hy de namme krige fan Geart Slakkebakker. Der siet grif in goede winst yn, hwant hy dyng hwat er woe, mar hy bleau altyd it dagelikse mantsje. Hy libbe winliken twa libbens - as er woe, koe er him ek wol as mynhear foardwaen, mar dêr wist sa goed as nimmen fan. Hy hie trije bern, in soan en twa dochters. De soan hie er nei de latynske skoalle stjûrd en doe nei de Frjentsjerter akademy - it forhael is al even âld. Dy wie jurist wurden, doctor yn beide rjochten, mar hy hie noch gjin baen. Sa yn it deistich libben thús roun dy soan der krekt sa hinne as syn heit, o sa dageliks - men soe der gjin man mei in akademyske graed yn sjen. Allinnich yn Frjentsjer wie it in hiel oar persoan, net allinne fan uterlik, mar hy hie syn namme ek forlatynske, nimmen koe him dêr as de soan fan Geart Slakkebakker.

    Doe sei er op in kear: ‘Heit, ik ha nou de bul fan master yn 'e rjochten, nou woe 'k hast wol om in wiif sjen’. ‘Dêr is neat op tsjin, jonge’, sei Geart Slakkebakker, ‘mar tink hjirom: dou hoechst it mei elkenien net oan to lizzen, al binne wy dan mar dagelikse minsken’. Dêr wie de soan it mei iens. Hy sei: ‘De dochter fan 'e boargemaster, dy ha 'k to Frjentsjer al in pear kear troffen. Dat liket my net sa min ta’. Syn heit sei: ‘Dou doarst it wol oan. Ik wit net, oft dy dat slagje sil’. It wie in fanke út ien fan 'e oansjenlikste famyljes fan 'e stêd. De soan sei: ‘Dat wit ik ek net. Ik ha der al lang mei omroun. Om by de boargemaster oan to klopjen, dat doar ik winliken net’. ‘Nou’, sei de heit, ‘dan sil ik dat wol foar dy opknappe moatte’.

    Kreas mar ienfâldich forklaeid liet er him by de boargemaster oantsjinje. Dy koe him wol, hy sjoude ommers altyd yn 'e stêd om mei syn moster en slakken. Hy stie him to wurd yn 'e hal - sa'n slakkebakker liet men net yn 'e keamer. ‘Hwat boadskip hiene jo?’ ‘Dat sit sa: dy soan fan my’ (hy sei der net by dat er jurist wie en dat wist de boargemaster ek net) ‘dy hat it mar op jou dochter forsjoen. Hwat tinkt jo, soe dat ek hwat wurde kinne?’ De boargemaster liet net skine, hoe't er it opnaem: ‘Dêr kin 'k sa gjin antwurd op jaen. Ik wol myn dochter sa mar net forsizze. Mar as it har goed is, kinne wy ris oer de bitingsten prate. Ik wit goeije rie - jo komme yn nije wike op 'e selde joun mar wer, dan haw ik it mei myn dochter oerlein’.

    Thús siet de soan yn spanning. ‘Hy hat it net ôfwimpele’, sei de heit, ‘wy moasten yn nije wike mar wer komme; dan soene wy fierder prate’. It lei de soan swier op 'e mage. Hy wist to goed hoe't de hegerein de mindere man bijegene. Mar der wie gjin forwin op, as er de boargemastersdochter ha woe, dan soe it dy wei op moatte.

    De oare wyks op 'e selde joune klaeiden se har sa deftich as se koene; binammen de soan wie kreas yn 't habyt, dy hie fandatoangeande oan 'e universiteit wol in oare trant oer him krige. Doe't se om acht ûre ynlitten waerden, siet dêr, hwat se net forwachte hiene, noch in man of hwat fan 'e hegerein. De boargemaster hie se op 'e hichte brocht en doe hiene se sein: ‘Jonge, dêr moasten wy in grap mei hawwe’, en dêr hie de boargemaster sels ek wol aerdichheit oan hawn. Hy hie mei syn dochter oer it gefal praten en dy hie sein: ‘Ik ken dy hiele soan fan Geart Slakkebakker net iens en it soe my gjin nij dwaen as er my likemin ken. Mar lit him

    [p. 222]
    mar komme en stel mar hege easken - dêr kin sa'n lúsangel dy't mei slakken en moster rint, doch net oan foldwaen’.

    Heit en soan seagen dan ek nij op, dat dêr dy deftige hearen sieten, mar der waerd har in stoel wiisd en hja krigen in lange piip tarikt. Dat foel net ôf, hwant dat koe men opfetsje as in biwiis dat men wolkom wie. De soan fielde him oars lang net op syn gemak, mar Geart Slakkebakker siet noflik yn 't formidden oan 'e nije piip to lûken. Doe sei de boargemaster: ‘Wy sille mar ta de saek komme. Wy kinne wol rjochtút prate, hwant dizze hearen binne myn freonen en ik haw it earst mei har oerlein’. Dat foun Geart Slakkebakker mar nuver dwaen, mar it wie net oan him to fornimmen; hy sei bidaerd: ‘Nou, dat kin wol. Neat op tsjin - it is op 't lêst gjin geheim’. Doe sei de boargemaster: ‘Nou ha jo dit foar jou soan frege, mar soe er myn dochter wol ûnderhâlde kinne, op sa'n wize dat se yn 'e stân libje kin dêr't se yn greatbrocht is?’ ‘Ja’, sei Geart, ‘ik wit net hoefolle struijen as se nedich is. Mar sjoch, hjir is in goudgoune’ (hy krige ien út it festjebûske). ‘As ik nou tritich tûzen

    illustratie

    [p. 223]
    sokke goudgounen op 'e tafel liz en jo lizze der noch ris tritich tûzen by, soene se har dan net rêdde kinne? Dan binne se tominsten al in hiel ein fuort’. Ja, dêr waerd de boargemaster al kjel fan. Hy wie wol in man fan oansjen, mar dêr woech de ponge net alhiel neffens. Nou ja, dat útstel koe er neat tsjin ynbringe; hy tocht, ik moat my der mar ôfmeitsje, ear't er mei mear fan soks op 'e lappen komt. Hy frege: ‘Mar ken jou soan myn dochter wol? Hat er him net forsjoen?’ Geart Slakkebakker die earst noch in lûkje oan 'e langpipe, doe antwurde er: ‘Dat kin ik net sizze. Dat sil myn soan wol op in bêsten witte’. ‘Ja, ik ken har wol’, sei doe de soan, ‘ik ha wol in kearmannich mei har praet’. - Dat wist de boargemastersdochter net, hwant it hie op in feest to Frjentsjer west en se hie yn de studint net in soan fan Geart Slakkebakker sjoen.

    Doe sei de boargemaster: ‘Sjoch, hjir yn 'e oare keamer sit in ploechje jongfammen en dy binne allegearre sahwat like âld. Nou moat jou soan dêr myn dochter ris útsykje’. De fammen hiene ek mei dwaen wollen oan 'e grap; se hiene allegearre safolle mooglik gelikense klean oan dien, it hier hiene se gelyk sitten en se hiene it gesicht ek noch safolle mooglik gelyk opmakke, dat men koe se amper útelkoar. Mar de soan socht doch de goede der út. Doe't hy en de faem efkes meielkoarren praetten, kamen syn uterlik en syn stim har doch wol bikend foar; it bigoun har in bytsje to skimerjen dat it deselde kreaze studint wie dêr't se to Frjentsjer wol mei yn petear west hie, mar hy makke har fierder ek net wizer.

    De fammen fordwounen wer fan it toaniel, hwant yn dy tiden waerd der by de hegerein soms mear oer harren as troch harren bislist. Doe sei de boargemaster: ‘Ik as boargemaster haw hjir in moai hûs, dêr is se great yn wurden. Winliken kin se ek net minder komme to wenjen’. Geart Slakkebakker die twa lûkjes oan 'e lange piip, ear't er antwurde: ‘Nou, der steane wol mear moaije huzen yn Ljouwert. Se hat kar-út. Dêr't dy mynhear yn wennet’ (hy wiisde ien yn it selskip oan), ‘hoe soe dat lykje? Of oars dy mynhear’ (hy wiisde mei de stâlle fan syn langpipe op in oaren), ‘dy wennet in eintsje bûten Ljouwert. Ek yn in knap hûs’. Doe bigounen dy mannen op to spatten. Dy slakkebakker moast ek net mear praetsjes krije! Tocht er soms, dat se sa gek wiene om út har hûs wei to gean? Hy koe wol gek wêze! Mar Geart Slakkebakker sei: ‘Dat stiet noch to bisjen. Hwant dy huzen dat binne mines’. ‘O!’ seine se. De earen klapperen har oan 'e kop. Hy sei: ‘Ja, Gouden Willem dy komt by jim om 'e hier. Mar dy is by my yn tsjinst’. Dizze Willem dy gong der foar dat er in ryk man wie mei in bulte eigendommen. Hy wie altyd deftich yn 'e klean, hy hie swiere gouden ringen om 'e fingers en ekstra greate gouden bellen yn 'e earen. Dêrfandinne syn bynamme. Geart sei der efteroan: ‘Se hat it mar foar 't sizzen, hwer't se sitte wol’. De boargemaster woe it noch ien kear bisykje: ‘Se moatte der fansels ek riderij op nei hâlde, mei knappe hynders’. ‘Dêr is ek wol rie ta’, sei Geart, ‘dy mynhear dêr yn 'e hoeke hat gâns in stâl mei lúkse hynders en in stikmannich knappe weinen, dan moatte se dêr mar hwat fan útsykje’. Doe seach dy mynhear frijhwat op 'e noas, mar hy hie der net folle tsjin yn to bringen, hwant hy hie der like folle jild fan in oar ûnder as it spul wurdich wie. Hy hie altyd miend dat it Gouden Willem syn sinten wiene, mar dat bigriep er nou wol oars.

    De boargemaster wie der mei oan. Al syn fragen en winsken koe oan foldien wurde. Oan 'e iene kant wie sa'n slakkebakkerssoan him to min, oan 'e oare kant bigriep er dat it in knappe partij wie foar syn dochter. Dat de beide heiten gongen apart yn in keamer; se leine noch efkes oer en doe lieten se de jongelju togearre

    [p. 224]
    prate. De dochter hie net folle fiven en seizen mear; se seach mear nei de man sels as nei syn komôf en wie al ridlik gau ré om mei him to trouwen. En hy krige to Ljouwert as jurist ek noch in goede post.


    Reaksjes

    Der binne noch gjin reaksjes pleatst.


    Reagearje

    Reagearje kin allinnich as jo ynlogd binne. Klik hjir om yn te loggen.



    Literatuer foar it fuotljocht










            Besprekstek

    Boeken út Tresoar wei op 'e sweef
    en reaksjes fan lêzers



    Al twatûzen boeken loslitten >>>














    Lês mear »

    Lêste nijs


    Wurdskat


    TAGS BY DIT BOEK